باید گفت این هم از آن مواردی است که به طور صد در صد غلط در اذهان کاربران نقش بسته و سینه به سینه هم در حال انتقال است!

اما علت فنی این مشکلات چیست؟

خوب ابتدا باید با نحوه کارکرد این ابزارها آشنا شویم. هم دوربینهای عکاسی و هم دوربینهای فیلمبرداری تصاویر را به صورت پیکسلی ثبت میکنند. از طرفی چون اگر قرار بر این باشد تصاویر به صورت آرایه واقعی (مانند فرمت BMP) ثبت شوند حجم بسیار بالایی خواهند داشت از این رو با استفاده از فشرده سازهایی مانند JPEG و MPEG2 و یا MPEG4 اقدام به فشرده سازی می کنند.

خوب این فشرده سازی چیست؟

فشرده سازی در واقع قراردادن معادلات ریاضی به جای تعریف هر دسته پیکسل است. در واقع با این کار یک فشرده ساز با روشهای ریاضی که عمدتاً بر پایه محاسبات عددی هستند اقدام به ایجاد تصاویر با فرمت JPEG و یا فیملهایی با فرمت MPEG2 و یا MPEG4 می کنند. معنا ساده این کار این است که وقتی قرار است تصویر یکسلی ذخیره شود باید طی عملیاتی ریاضی تبدیل به فرمت فشرده شود. با این کار حجم به طرز بسیار چشمگیری کاهش می یابد. این موضوع را در اختلاف حجم عکسهای BMP و JPEG دیده اید.

خوب حالا می رسیم به اصل مطلب. چرا دوربینهای فیلمبرداری عکس با کیفیت نمی گیرند؟

تصور کنید که بر روی یک دوربین فیلمبرداری که توان پردازش و Encoding فیلمی با کیفیت ۷۲۰P یا همان HD Video را دارند به جای سنسور ۱۲۸۰ در ۷۲۰ پیکسل یک سنسور ۸ مگاپیکسل بگذارند. چه اتفاقی خواهد افتاد؟ در موقع عکسبرداری که عکس بدون دردسر خواهد گرفت. اما در موقع فیلمبرداری باید در هر لحظه حدود ۳۰ فریم را به طور همزمان هم به اندازه HD Video بازسازی یا Resize کند و همزمان عملیات Encoding را هم انجام دهد که از توان پردازش اغلب دوربینها خارج است و موجب فریم فریم شدن و جا ماندن از موضوع فیلمبرداری خواهد شد. چیزی که موجب شده است که سازندگان ترجیح دهند که حداقل سنسور دقیقاً همان اندازه حداکثر کیفیت Encoding ممکن باشد. فراموش نکنید وقتی با کیفیتی پایینتر فیلمبرداری می کنید نیز عملیات Resize کردن انجام می شود اما چون در عملیات بعدی بار پردازش Encoding به مراتب کمتر است تاخیری رخ نمی دهد.

خوب چرا دوربینهای عکاسی خوب فیلمبرداری نمی کنند؟

علت این موضوع هم دقیقاً همین مشکل تاخیر در Encoding است. در اغلب دوربینهای عکاسی سنسوری با کیفیت بالای ده مگاپیکسل قرار گرفته است که اگر قرار بر فیلمبرداری با کیفیت بالا باشد (مثلاً با کیفیت Full HD) در هر ثانیه باید عملیان سنگین Resize کردن و هم Encoding ویدئویی صورت پذیرد که از توان دوربینهای عکاسی خارج است.

اما چرا روی دوربینهای مدل بالا و یا تبلتها و موبایلهای گران قیمت این قابلیت همزمان وجود دارد؟

اگر مثلاً در موبایلهای گران قیمت مانند آیفون ۴S و یا گالاکسی S2 چنین قابلیتی به طور همزمان وجود دارد ناشی از توان پردازشی قدرتمند آنها است. در واقع وجود پردازنده های دو هسته ای قدرتمند موجب شده است که امکان همزمان Resize کردن و Encode کردن وجود داشته باشد.

دقیقاً به همین دلیل است که در موبایلهای ارزان قیمت تر (صرفنظر از سیستم عامل) علیرغم توان بالای سنسور چند مگاپیکسلی شاهد هستیم که خروجی فیلمبرداری بسیار نازل بوده و حتی در مواردی به VGA هم نمی رسد. چنین موبایلهایی دارای پردازنده ای نه چندان قوی هستند که امکان چنین پردازشی را ندارند.

علاوه بر اینها پردازشهای سنگین جدیدی مانند Image Stabilization که موجب می شود لرزشهای دوربین در تصویر ویدئویی حذف شوند و تصویری که در حین راه رفتن و یا لرزش می گیرید هم بدون لرزش و مناسب باشد هم بار پردازشی را بیشتر می کنند. بنابراین چنین قابلیتهایی را فقط در ابزارهایی خواهید یافت که پردازنده هایی قدرتمند در اختیار داشته باشند.

در کنار این موضوع مسایلی دیگر را هم باید در نظر گرفت. مثلاً اپل و سامسونگ و … بر روی گوشیهای سطح بالای خود قابلیت ویرایش و ارسال ویدئوها به شبکه هایی مانند یوتیوب هم پیش بینی کرده اند. خوب وقتی نرم افزاری مانند iMovie می خواهد یک ویدئو را افکت گذاری کند و انواع Transition ها بر آن اعمال شود واضح است باز هم بار پردازشی خواهد بود و از طرفی باید در زمان معقولی این کار انجام شود و عمر باطری هم نابود نشود و از همه مهمتر کل رم سیستم مشغول به این کار نشود و سرریز نکند! همگی اینها میشود محدودیت فنی بر کیفیت نهایی و دست طراحان بسته خواهد بود.

خوب فکر میکنم همگی حالا از این شیوه فکر کردن ایرانی! که همه چیز را در حال توطئه می بیند خارج شده باشیم! بله مساله نهایی قیمت است و شما محصول ارزان و قدرتمند نخواهید یافت. اما هر چیزی دلیلی فنی دارد و صرفاً مساله بازاریابی و فروش نیست.