خیلی از افرادی که خود را گیک دنیای فناوری اطلاعات می‌دانند سعی می‌کنند همراه با اطلاعت خود در این حوزه، مدل گجت‌هایشان را نیز به روز کنند و از این رو، به محض وارد شدن برخی از گجت جدید در بازار، نسبت به خرید آن اقدام می‌کنند؛ بدون توجه به اینکه بازیافت وسایل الکترونیکی یکی از دغدغه‌های امروزی فعالان محیط زیست است. یکی از المان‌های موجود در تمامی گجت‌های ارتباطی باتری است، باتری لیتیوم یون که وارد شدن آن به چرخه طبیعت می‌تواند مشکلات جدی به همراه داشته باشد و به خاطر همین مشکلات حتماً باید بازیافت شود. اکنون فرض کنید اگر این جزء از برخی گجت‌های ارتباطی حذف گردد چه بار بزرگی از دوش بازیافت کنندگان آن برداشته خواهد شد و چه قدم سبزی در جهت بهبود اوضاع بازیافت وسایل الکترونیکی برداشته می‌شود.
مهندسان دانشگاه واشنگتن یک سیستم ارتباطی جدید ساختند که امکان ارتباط بین دستگاه‌ها با یکدیگر بدون نیاز به باتری یا سیم را فراهم می‌کند.

این تکنیک ارتباطی جدید که محققان آن را “برگشت پراکندگی محیط” نامیده‌اند، از ارسال کننده‌های تلویزیونی که به وفور اطرافمان وجود دارد بهره می‌برد. در واقع دو دستگاه می‌توانند با بازتاب سیگنال‌های موجود برای تبادل اطلاعات اقدام کنند. دانشمندان دستگاه‌های کوچک و بدون باتری ساختند که به واسطه‌ی آنتن‌هایشان، سیگنال‌های تلویزیونی را تشخیص، برداشت و بازتاب می‌کنند بطوریکه توسط دستگاه مشابه قابل دریافت است.

به گفته‌ی رهبر محققان آقای Shyam Gollakotan: ما می‌توانیم از سیگنال‌های بی‌سیم که در اطرافمان موجدند به عنوان یک رابط اطلاعاتی و منبع نیرو استفاده کنیم. این تکنولوژی به طور امیدوارانه‌ای می‌تواند در حوزه‌هایی مانند کامپیوترهای پوشیدنی، خانه‌های هوشمند و شبکه‌ی سنسورهای متکی به خود کاربرد داشته باشد.

سنسورهای هوشمند می‌توانند به طور دائم در داخل بسیاری از ساختارها نصب گردد. مثلاً این سنسورها می‌توانند در داخل ساختار یک پل کار گذاشته شوند تا با یکدیگر به مانیتورینگ وضعیت پل بپردازند و به محض تشخیص یک شکاف کوچک، اخطار دهند. این تکنولوژی می‌تواند برای ارتباطات نیز استفاده شود مانند پیام‌های متنی و ایمیل در دستگاه‌های پوشیدنی.

محققان تکنولوژی برگشت پراکندگی محیط را با دستگاه‌هایی با سایز یک کارت اعتباری در فاصله چند فوت از یکدیگر امتحان کردند. هر دستگاه دارای یک چراغ LED بود که با دریافت امواج، روشن می‌شد. این دستگاه‌ها همچنین در ساختمانی با فاصله ۶٫۵ مایل از یک آنتن تلویزیونی تست شدند.

آن‌ها به این موضوع پی بردند که دستگاه‌ها می‌توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. سرعت انتقال اطلاعات یک کیلوبایت بر ثانیه بود. حداکثر فاصله برای این تبادل اطلاعات، ۲٫۵ فوت در فضای آزاد و ۱٫۵ فوت در فضای داخل ساختمان بود. این میزان، برای تبادل اطلاعاتی مانند خواندن سنسور، پیام متنی و اطلاعات تماس کافی است.

این تکنولوژی را همچنین برای وسایل باتری دار مانند گوشی تلفن هوشمند نیز می‌تواند بکار برد بطوریکه وقتی باتری از کار بیفتد، می‌تواند از آن برای ارسال پیامک استفاده کرد.

دانشمندان ادعا می‌کنند که این تکنولوژی جای پیشرفت زیادی دارد و قصد دارند از نظر ظرفیت و رنج عملکرد روی آن تحقیقات بیشتری انجام دهند.